Aktivnosti pčelara iz opštine Lopare

Zoran Stanimirović

U nedjelju 18. marta gost pčelara opštine Lopare bio je istaknuti naučni radnik prof. dr Zoran Stanimirović sa Fakulteta veterinarske medicine u Beogradu. On je tom prilikom održao trosatno predavanje o zdravstvenoj zaštiti pčela, koje je veoma lijepo primljeno kod prisutnih pčelara. Pored pčelara iz opštine Lopare prisustvovali su i njihovi susjedi iz Ugljevika, Teočaka, Bijeljine, Brčkog i Čelića. Predavanje je održano uz materijalnu i organizacionu podršku Administrativne službe opštine Lopare i Udruženja poljoprivrednih proizvođača „Agromajevica“ iz Lopara.

U svom izlaganju prof. dr Zoran Stanimirović je posebnu pažnju poklonio gubicima pčela sa akcentom na kolaps pčelinjih zajednica. Po njegovim riječima pojava koja danas zabrinjava pčelare na svim merdijanima nije nepoznata u istoriji biologije. Ovakva pojava je zabilježena 950. godine i opisana je u Vizantijskim zapisima. Ona se pojavljuje ciklično i posljednji put je zabilježena 1995. godine, kada su u Pensilvaniji gubici iznosili čak 53 odsto.

– Živimo u periodu između dva ledena doba, dešavaju se mnoge prirodne pojave koje negativno utiču na floru i faunu. Tako su mnoge biljke, koje su vijekovima bile dragocjena pčelinja paša potpuno ili u velikoj mjeri nestale, a opšta pojava je pad vlažnosti, mnogo čega se mijenja, pa čak i Golfska struja – naglasio je prof. dr Stanimirović.

Uzročnici nestajanja pčela, oko kojih se nauka usaglasila, su:

1.     nedostatak kvalitetne hrane, prije svega meda i polena,

2.     zaraženost pčelinjih društava parazitima, prije svega varoom,

3.     Gljivične, bakterijske i mješoviti infekcije i

4.     ukupni menadžment na pčelinjaku, što podrazumijeva ukupni rad – šta se i kada radi, broj košnica (na pr. normalno je da na jedan hektar suncokreta dođe dva do tri pčelinja društva, a u našoj praksi se desi da budu čak dva do tri paviljona!

Hemizacija u poljoprivredi, pa i na pčelinjaku, ne pogoduje pčelarskom sektoru, a šećer je postao „najomiljenija disciplina pčelara u svijetu“ iako on nikako ne može biti hrana za pčele kakva je med. Ukoliko se pčele zazime na šećeru dolazi do energetskog stresa, klube je tanko, pčele izlaze u prirodu i po lošem vremenu, dok imaju energije lete, a zatim padaju i stradaju. Za zazimljavanje je najbolji med od ranih medonosnih biljaka, kao što su maslačak, lijeska, vrba, razne vrste voća… jer ima dovoljno proteina. Kukuruzni polen je najlošniji za  zazimljavanje pčela, ali, veoma često pčelinja društva ulaze u zimu baš na njemu.

Dio izlaganja prof. dr Zoran Stanimirović je posvetio novom parazitu pčela – pčelinjoj muvi.

Na kraju je vođena rasprava u kojoj su postavljena zanimljiva pitanja, a učesnici u raspravi bili su: Stanimir Knežević iz Popova kod Bijeljine, Gavro Stevanović iz Zabrđa kod Ugljevika, Veljko Živković iz Brčkog, Teodor Trišić iz Podgore kod Lopara i dr.

Opšta ocjena je da su pčelari iz Lopara i okoline imali jedan izuzetan dan posvećen sopstvenom stručnom osposobljavanju. Sasvim su razumljive riječi hvale upućene Pčelarskoj sekciji Udruženja poljoprivrednih proizvođača „Agromajevica“ na čelu sa predsjednikom Markom Jovićem, koja je uspješno organizovala ovaj pčelarski dan.