Pomoć mladim pčelarima

I pčelastvu treba oslonac

Pomoć mladim pčelarima

Jedna od karakteristika bosanskohercegovačkog pčelarstva je nepovoljna starosna struktura onih koji se bave ovim vidom poljoprivredne proizvodnje. Uvriježilo se shvatanje da ljudi ovom poslu prilaze kada se penzionišu pa u traženju načina da “ubiju” vrijeme nabavljaju po nekoliko košnica i započinju pčelariti. Takva praksa nije za osudu, ali penzioneri nikako ne mogu biti snaga koja će unaprijediti pčelarstvo i obezbijediti tržišne viškove pčelarskih proizvoda, koji se danas u velikim količinama uvoze.

Da bi pospiješili razvoj pčelarstva, i to uključivanjem mladih pčelara, u velikoj mjeri su se angažovali ljudi iz Humanitarne organizacije World Vision, koja na prostorima Bosne i Hercegovine djeluje još od 1995. godine. Kancelarija ove organizacije u Tuzli do sada se angažovala na unapređenju pčelarstva u opštinama Sapna, Zvornik, Petrovo i Lukavac. Na tom poslu ostvarena je puna saradnja sa udruženjima pčelara iz ovih opština sjeveroistočne Bosne.

Ocijenjeno je da pčelarstvo predstavlja granu poljoprivrede koja je od velikog značaja za razvoj ruralnih sredina, ostvarivanjem direktne i indirektne koristi za ljude koji se bave ovom djelatnošću.

Kako nas je informisao Sveto Đurđević iz Kancelarije Humanitarne organizacije World Vision u Tuzli, realizacija prvog projekta počela je 2008. godine u Sapni. Za početak je u saradnji sa Udruženjem pčelara “Maslačak” iz ove male opštine u Tuzlanskom kantonu, organizovana škola pčelarstva sa 15 polaznika. Poslije sticanja osnovnih znanja iz pčelarstva svima njima donirano je po pet košnica, vrcaljka, pčelarski pribor i neophodna oprema. Svi  su uključeni u Udruženje pčelara “Maslačak”, koje ih je prihvatilo kao svoje članove, a stariji i iskusniji pčelari su im pružali savjete i neophopdnu pomoć.  Ali, to nije sve. Još 15 pčelara ovog udruženja dobilo je po tri košnice kako bi se povećao broj košnica na pčelinjacima članova ovog vrijednog Udruženja pčelara. Udruženju je donirana i oprema koja će korisno poslužiti svim pčelarima. Riječ je o topioniku voska, kontejnerima sa dozatorima za pakovanje meda i dr. Humanitarna organizacija World Vision organizoavala je posjete pčelarskim sajmovima, a pružala im je pomoć i na ekološkom planu.

Tokom prošle godine ova humanitarna organizacija se angažovala na unapređenju pčelarstva u opštinama Zvornik, Petrovo i Lukavac. U svakoj od njih opremljeno je po deset pčelinjaka. Mladi pčelari su dobili po pet pčelinjih društava, vrcaljke i drugu pčelarsku opremu. Za sve njih organizovana su stručna predavanja na kojima su predavači bili Safet Kahrimanović, predsjednik Udruženja pčelara “Maslačak” iz Sapne, Nebojša Andrić, presjednik Udruženja pčelara “Petrovo” iz istoimenog mjesta na Ozrenu, Radovan Stevanović, predsjednik Udruženja pčelara “Bagrem” iz Zvornika i Ibrahim Čeperković, predsjednik Udruženja pčelara iz Lukavca.

Kancelarije ove humanitarne organizacije u Banja Luci i Sarajevu angažuju se, takođe, na unapređenju pčelarstva. Posebno je značajan projekt kancelarije u Banja Luci jer se radi o najvećem projektu podrške pčelarskoj proizvodnji sa velikim brojem direktnih i indirektnih korisnika,  visokim ulaganjima i visokim planiranim rezultatima.

Ovakve podrške pčelarstvu predstavljauju  ublažavanje problema nezaposlenosti. Sigurno je da bi se na svemu ovome morala više da angažuju i opštinska udruženja pčelara, pogotovu u brdsko-planinskim krajevima, koji predstavljaju plodno tle za razvoj pčelarskog sektora. Uostalom, to najbolje ilustruje ono što se radi na području nerazvijene opštine Šekovići.

Danas se na bosanskohercegovačko tržište uvoze velike količie meda i drugih pčelarskih proizvoda. Među njima ima i onih koji su, najblaže rečeno, sumnjivog kvaliteta. Nepobitno je da na domaćem tržištu  nema dovoljno meda. Zašto se taj nedostatak ne bi mogao obezbijediti vlastitom proizvodnjom? Dobit bi bila i na mostu i na ćupriji. Prvo, zaposliti bi se naši ljudi na kućnom pragu, a drugo, supstitucijom uvoza uticalo bi se na trgovinski i platni bilans. Jer, uvozeći sve i svašta trošimo dragocjena sredstva koja bi se daleko korisnije mogla upotrijebiti za neke druge namjene. Kupujući uvoznu robu praktično pospješujemo razvoj privrede u zemljama iz koji ta roba dolazi. Isto tako, pčelarenje može dobro doći i kao dopunska djelatnost u seoskim područjima, koja može korisno poslužiti za “krpljenje rupa” u porodičnom budžetu.

– Zbog svega ovoga, kada je u pitanju podrška pčelarskoj proizvodnji na prostorima koje pokriva World Vision BiH Kancelarija u Tuzli, naši planovi su da u skladu sa našom strategijom i mogućnostima, nastavimo saradnju sa udruženjima pčelara i pojedincima, kao i ustanovama koje regulišu, planiraju, promovišu ili podržavaju pčelarsku proizvodnju – ističe Sveto Đurđević.