Zadrugarstvo još od 1984.

Iz požutjelih novina (godina 1984.)

Tekst je preuzet iz Monografije Udruženja pčelara “Omarska” iz Omarske, a napisao ga je Milutin Šokčević iz Bosanske Gradiške

Zadrugarstvo još od 1984.

Prva pčelarska zadruga u SR BiH osnovana je u Banjaluci 29. septembra 1984. godine u koju se učlanilo 42 pčelara i potpisalo samoupravni sporazum o udruživanju. Inicijativa o osnivanju zadruge potekla je prije godinu dana i kada su se stekli uslovi obavljen je i svečan način osnivanja.

Osnivanje zadruge pomogao je SIZ za selo Banja Luka, OOUR “Bosanka”,  SOUR AIPK “Banja Luka” i Osnovni zadružni savez Banja Luka.

U zadrugu koja nosi naziv „Matica“, mogu se i dalje učlanjivati novi članovi pčelari pod istim uslovima, jedino će osnivački ulog biti nešto veći.

Bosanska krajina, koja pokriva 17 opština ima izvanredne uslove za uzgoj pčela i razvoj pčelarstva. Klima, obilje raznolike paše, ogromne livadske površine, šume različitog sklopa, plantažni voćnjaci, ogromne površine pod uljanom repicom u ravničarskom dijelu, te površine pod grmljem i šibljem pružaju veoma povoljne uslove za razvoj pčelarstva.

Prema podacima Osnovnog zadružnog saveza uzgojem pčela i proizvodnjom meda i drugih pčelarskih proizvoda bavi se 4.400 pčelara i raspolaže se sa oko 28.000 košnica.

Cijeni se da je proizvodnja meda na regiji oko 400 tona i da se proizvedu značajne količine ostalih pčelinjih proizvoda.

Ovdje je potrebno naglasiti da se upravo kroz maloprodajni promet na području regije realizuje oko 400 tona meda, što čini da postoji približna ravnoteža između proizvodnje i potrošnje meda i da ima osnova da se proizvede znatno više od potraba što će biti glavni cilj i zadatak novoosnovane Zadruge.

Poslednjih godina razvoj pčelarstva u regiji stagnira, a uzroci su uglavnom sledeći:

– naglo razvoj industrije dovodi do sve većeg obima zagađenosti životne sredine posebno biljnog pokrivača, što se direktno odražava na život i rad pčela,

– sve veća upotreba hemijskih sredstava (pesticida) u poljoprivredi i šumarstvu i njihova nestručna primjena od pojedinaca, dovodi u nekim slučajevima do masovnog pomora čitavih pčelinjih društava,

– organizovanost pčelarstva je nedovoljna i svedena je na udruženja koja relativno dobro rade, ali izostalo je uključivanje u sistem udruženog rada,

– nedovoljna primjena naučnih saznanja u pčelarstvu direktno se odražava na veoma niske prinose meda i ostalih pčelinjih proizvoda.

Najveći problem sa kojim se susreću pčelari ovog područja su zarazne i parazitske bolesti pčela kao i snabdijevanje pčelara  reprodukcionim materijalom.